برنج ، و مردم خراسان ، گندم - جز مردم مرو و رى كه بايد كشمش بپردازند - و مردم مصر ، گندم ، بايد بدهند . و غير اينها ، مردم جاهاى ديگر از بيشترين چيزى كه مىخورند و مردم عرب باديه‌نشين بايد كشك بپردازند . و فطره بر تو و بر همهء مردم واجب است . . . » [ 1 ] قاعدهء كلّى در مورد فطره همان قوت غالب مردم همان شهرى است كه شخص در آن زندگى مىكند مانند : گندم و جو ، و مقدار واجب براى هر كسى يك صاع است يعنى به وزن تقريبى سه كيلو و پرداخت بهاى آن نيز مطابق فتواى فقها كفايت مىكند . روزه از امام ابو الحسن الهادى عليه السّلام ، مسائل زيادى راجع به روزه پرسيده‌اند كه از آن جمله است : روزه با ديدن ماه واجب مىشود از اطمينان‌بخشترين راههايى كه آغاز ماه رمضان ثابت مىشود ، ديدن ماه است ، بنابراين بر هر كسى كه ماه را ببيند ، چه خود او تنها ببيند و يا ديگران هم ديده باشند ، روزه واجب مىشود ، على بن راشد از ابو الحسن العسكرى عليه السّلام روايت كرده است كه آن بزرگوار فرمود : « روزه مگير مگر با ديدن ماه » [ 2 ] . فقها اين روايت را حمل بر نهى از روزه به قصد وجوب كرده‌اند در

--> [ 1 ] وسائل الشيعة : 6 / 238 . [ 2 ] وسائل الشيعة : 7 / 187 .